'Intuïtie '

Dank je wel weer jij…voor je aanwezigheid…
Als je er bent heb ik je ook echt nodig…
Maar…wie of wat ben je eigenlijk?

Ik zit naast mijn beetje gespannen zoon bij zijn juf op school: schooladvies voor de middelbare: wat zal het worden?

Bij onze twee oudste dochters zaten manlief en ik keurig samen naast elkaar bij dit soort gesprekken: maar zoontje is onze derde en dan gaat het anders he: man en ik zijn inmiddels een verdeelsleutel geworden.

Alle rapportcijfers zijn op tafel gelegd, zoon trots, juf trots en advies gaat nu gegeven worden.
Maar dan gaat mijn telefoon: ik zie mijn zoon al zijn gezicht in zijn handen laten vallen en denken ‘gênant mam, het zal toch niet’.
Ik zeg dat ik toch echt even moet opnemen omdat ik verloskundige ben.

Ik wissel nauwelijks woorden uit aan de telefoon met partner van hoogzwangere, maar hoor een gespannen stem dat zijn vrouw toch wel sterke weeën heeft. Een gespannen stem is mij niet vreemd als verloskundige, maar dit is anders. Ik zeg tegen hem dat ik er direct aankom.

Die 2 minuten schooladvies had ik nog kunnen aanhoren en netjes gedag kunnen zeggen. Maar nee. Ik besluit te zeggen dat ik direct weg moet: of de juf mijn man wilt bellen en het op de speaker verder wil vervolgen.

Ik ren het schoolplein op en sta 7 minuten later bij deze mensen thuis.
Mw staat langs het bed met het hoofdje van de baby al bijna geboren.
Ik leg haar op bed, vraag haar 1 keer te persen en ze wordt moeder van een prachtig kindje.

Een dag later verbaas ik me toch over mijn gedrag en handeling. Die natuurlijk goed heeft uitgepakt. Maar wat is de trigger dat ik bij dit belletje wel precies datgene doe wat gedaan moet worden? Een bevalling duurt gemiddeld 10 uur, en het was de eerste keer dat ze belden.
Ook was deze vrouw de hele ochtend al in mijn hoofd aanwezig. Heb haar zelfs geappt om succes te wensen deze laatste dagen wachten….

Ik dank mijn intuïtie, wie of wat het ook is, ben dankbaar voor een prachtig vak dat ik mag uitvoeren: dankbaar voor 2 mensen die stralen met hun baby, en vind het leven fantastisch zoals het gevormd is…

En ja mijn zoon….die is vooral blij met zijn advies ondanks dit gênante gedoe…!